Kultura trzciniecka - Archeologia Sandomierz

Kultura trzciniecka

(ok. 1700-1100 r. p.n.e.)

 

Pojawiła się w środkowym okresie epoki brązu, z którego znana jest większa ilość różnorodnych wytworów z brązu. Są wśród nich ozdobne szpile, tarczki, wisiorki, bransolety, naszyjniki, diademy, a także siekiery i sztylety. Nadal używano też narzędzi z krzemienia.

W porównaniu z poprzednim okresem, zauważalny jest zanik większych osad, a w gospodarce – wzrost znaczenia chowu typu pasterskiego.

Zwraca uwagę zróżnicowany obrządek pogrzebowy. Zmarłych chowano w prostych jamach lub pod kurhanami, często w grobach zbiorowych. Pojawiają się też tzw. domy zmarłych, które swoją konstrukcją przypominają chaty mieszkalne. Przeważają pochówki szkieletowe (inhumacja), chociaż praktykowano także ciałopalenie.

Ludność kultury trzcinieckiej wzniosła większość dużych kurhanów znanych z okolic Sandomierza. Wielki kopiec o średnicy ponad 20 m odkryto w Dacharzowie w pow. sandomierskim. Nakrywał on dwie prostokątne, kamienno-drewniane komory grobowe, w których sukcesywnie przez kilkaset lat chowano zmarłych, głównie kobiety i dzieci. Kurhan otaczały koncentrycznie groby szkieletowe, niektóre w obstawach kamiennych, półksiężycowaty rów, w którym palono ognie oraz słup – totem. Niektóre z grobów zawierały bogate wyposażenie w postaci naczyń, ozdób z brązu i miedzi. Znaleziono też niebieski paciorek, będący importem z terenów kultury mykeńskiej w Grecji. Jest on jednym z najstarszych zabytków szklanych z ziem polskich.

 

 

alt.php?id=439

 

alt.php?id=440

 

Czy wiesz, że...

W Dwikozach w pow. sandomierskim odkryto „chatę pogrzebową” ze zbiorowym pochówkiem ponad dwudziestu osób. Miała kształt prostokąta o wymiarach ok. 4 x 5 m. Jej dno tworzyło klepisko z ubitego lessu, na obrzeżu którego znajdowała się konstrukcja kamienna. Na niej wsparte były belki sosnowe i dębowe, tworzące podłogę. Ściany zostały zbudowane ze słupów-żerdzi ustawionych pionowo, wypełnionych plecionką z chrustu, wikliny lub słomy. Plecionka była oblepiona lessem. Warstwa spalenizny, nakrywająca odkryte w chacie szkielety wskazuje, że posiadała ona sufit i zadaszenie. W trakcie ceremoniału pogrzebowego całą konstrukcję prawdopodobnie spalono.

W „chacie pogrzebowej” przy zmarłych znaleziono sześć naczyń zachowanych lub zrekonstruowanych w całości i fragmenty pięciu kolejnych. Wśród nich znajdują się charakterystyczne smukłe naczynia tulipanowate oraz ceramika zdobiona pionowymi i ukośnymi żłobieniami, co jest typowe dla kultury trzcinieckiej.